5-Straat taalles

Taalmaatje Farhat en ik zijn buurtgenoten. En vandaag sprak ik hem, na twee weken isolatie, voor het eerst. Op straat. We maakten een praatje, op ruim anderhalve meter afstand, in de snijdende wind. Gelukkig gaf het een warm gevoel om hem en zijn vrouw en kinderen weer te zien.

Coronabaard
Farhat merkte lachend op dat hij zijn baard liet staan tegen Corona. Hopelijk waren die latex handschoenen ook ironisch bedoeld… Ik dacht dat ze boodschappen hadden gedaan maar uit ons WhatsAppgesprek later, bleek dat ze ‘een frisse neus waren gaan halen.’ Had-‘ie van Mark Rutte op tv gehoord. Zo grappig een Nederlander van Koerdische afkomst zo’n oer-Hollandse uitdrukking te horen gebruiken.

Aflezen
Omdat ik wilde laten weten dat ik Farhat en zijn gezin miste, had ik van de week een sprookjesboek in de brievenbus gedaan. Hoewel er wat moeilijke woorden in stonden, waren ze elkaar inderdaad gaan voorlezen! De zoon van 8 en Farhat lezen om de beurt een stukje uit een verhaal. Erg leuk om te horen. ‘We hebben het boek nog niet afgelezen’, meldde Farhat. ‘Uit gelezen’, verbeterde ik. Ik vertelde over het aflezen van een temperatuur op een thermometer en Jamal opperde als alternatief ‘afkijken’. Snel keek ik vragend naar de oudste zoon. ‘Dat mag niet!’, riep-‘ie meteen. Net vernam ik dat ze elke avond naar het jeugdjournaal kijken. Mijn helden in bange dagen.

Uitblazen
Om het taalcoachen op straat af te sluiten, stuurde ik net over de app het rijmpje over die olifant met die lange snuit. Zou het niet supertof zijn als ze dat straks na elk verhaaltje zeggen?